ELT Group Task

                      
                In context of English Language Teaching, we have taken a task to evaluate answer sheet of three semesters of all the students of  batch 2013-15, and we tried to find out the progress of students after studding in our Department of English. This is detailed information about this task in methodological way...

Group Members:
Rasila Jambucha
Poojaba Jadeja
Drashti Dave
Riddhi Jani 
Binita Solanki

Process of evaluation

• Students have 32 students’ answer-sheet of first, second and third semester.  As an entrance test, students have given descriptive answer of a question after taking their admission in department of English, so, to evaluate their writing and language competences before MA, we evaluated these one page answer of each students. 
• Grammatical and language errors of each students are identified and marked as their form by students first individually and than all the answer-sheets are rechecked in group and errors are divided with their forms, like, errors of tense, sentence structure, vocabulary, punctuation mark, capitalization, spelling and other grammatical errors…  and categorized with major, minor and medium.
• Then, in group we evaluated errors of individual students and also compared all the answer-sheet of entrance test, semester-1, 2, 3 of each student.
• We generalized every students, progress or change in forms of errors in every semester.
• For example- does the student’s sentence structure is improved in 3^rd semester or not, do their vocabulary increased…  which type of errors are stable in every semester….
• In conclusion, we generalized all the students’ progress of stability in errors with regarding their forms… for example how many students’ sentence structure is improved?...

Limitations

• One answer of each answer sheet is evaluated
• Answer sheet is different with regarding to criticism and literary texts for example, semester 1 and 2 have criticism and 3^rd have questions from novel or play…
• Evaluation with help of students’ knowledge of grammar
• Students’ state of mind is not considered

Fore findings...

• 50% students’ errors in sentence structures are decreased.  Among Other 50% of students, whose sentence structure are stable, 37.5% students’ language or sentence structure is already improved and good, so, they remain stable…
• Even the students, whose sentence structure is very weak, in their answer-sheet, errors of tense is becoming visible. So, they get some ideas of subject and verb agreement…
•  Most of the students’ (62.50% ) tense errors are decreased. The common errors of simple present- s-es after verb, -ed past is decreased. The students, who remain stable in tense errors their errors are of active-passive.
• 40% students’ vocabulary is increased and they started using new words, other students vocabulary remains related to content of particular answer. In that case, some students may know new words and understand but they could not apply or use in their answers…

Charts:

• The common errors of students is of plural, subject and verb agreement mostly in simple present (even whose sentence form is good they also may be unconsciously or with ignoring simple form make errors of s-es after verb) , use of coma (,) is hardly visible.

Examples:

• Many students draw various kinds of charts instead of using language descriptively. That may be their escape from using language, which is very shameful for literature students…
• Some students, who are regularly irregular, whose observation, listening and understanding  skills are not well developed, they remain stable in most of the forms of errors…
• Common mistake in content is, in second semester, most of the students made mistake in answer of fourfold of misunderstanding given by I. A. Richards (some have confusion in even name of Richards- Richard!!!) and T. S. Eliot’s theory of depersonalization is not properly understood by students…

• Suggestions:

Some students, should develop listening and speaking skills, observation and understanding power. The students who are weak in language and grammar should start with learning English language grammar in former and basic way.

Changing perspective of Indian Cinema

Bollywood heroes become…….‘Banjara’

Indian cinema started changing in this modern era with looking beyond its culture and identity… Let’s look on several super hit movies of the year, (accept Salman Khan movies) which are appreciated by critics and common people both. Some of them are Queen, Haider, Yeh Jawani He Diwani, Highway etc… Let’s look them with different perspective and observe what is they are indicating.

It is believed that wherever you go but you can find peace at home only. In Gujarati, “ધરતીનો છેડો ઘર” but modern India doesn't believe in that, and it is reflected in some recent movies. 

One of the appreciated movies is ‘Yeh Jawaani hai Deewani’, the main protagonist of the movie wants to fly… he wants to see the world, for that he sacrifices his all relations and his home also. Here the traditional mentality of home is broken. The character is not bounding him in one place. Like a ‘Banjara’ he wants to roam road to road.

The traditional idea is, to let go back to home and the modern perspective is to fly away from home. You may remember a movie which released some years ago, “Swades” in which protagonist comes back to his home-native land though he is living luxurious life in foreign for many years. Many traditional movies end with coming back home after long journey or suffering.

Traditional idea believes in nativism, homeland… one of the celebrated Indian ideas or values is to believe that the native land is more precious than heaven.  “जननी जन्मभूमि श्च स्वर्गादपि गरियसी”.

The idea of flying from native land is not only imposed in male protagonists. (Hero does not mean male protagonist only!!)  But female protagonists are also shown with this idea.

Other example is the movie ‘Queen’, where the female protagonist finds her happiness outside her home (the idea of peace at home is destroyed!??!!!). She wants to fly and see the world. Denying long lasting relationship, she chooses individuality and freedom to go beyond her world, to go around the world. As one of its song suggests...

In one of Shishir Ramavat’s articles (Multiplex), he compares ‘Queen’ with the movie ‘Arth’. One of the differences we can find between these is of flying from their small world. It is not possible to show in ‘Arth’ as ‘Queen’ shows because of time and traditional thinking. As this idea is not widely accepted and it becomes more problematic to show a woman going out from her city even, than what about country!!??!!!

Another very good example is from the movie ‘Hasee to fasee’. In this movie heroine wants to go away for her research work without caring her family and relation with her family members. Even the last scene suggests, after her marriage with hero, they are going out of the country instead of staying with her husband’s family.

 One of the reasons of success of ‘Highway’ is this new modern idea. Both of the characters want to run away from their culture, home… Roaming, journeying, going far away from native culture, land become appreciated value today. That’s why they like roads instead of home!?!!

That’s why ‘Haider’ wants to cross the border… one of the conflicts shown in Vishal Bhardwaj’s master piece is Haider’s wish to go away from his problematic land and traditional idea of mother land, as it suggests whatever problems are there, person should tolerate but have to stay.

It can be seen as effect of globalization, modernisation and westernisation, but truth is that, now for modern India, home is not end of journey but sky is the limit and mother land is not heaven whole world is home.

Art and Religion

"What is ‘Religion’ for you?"

It is believed that art and religion are opposite to each other.  But I find both similar. When I was in college, one of my former teacher spoke one sentence while teaching us, “either a person follows religion or an art.” It means every person can follow one of them, not both. I have nothing new to say accept expanding, describing this idea.

People, who have not eye of beauty or an art they follow religion. To believe and follow religion is easier because right from the birth it is taught to us. It is not needed to say that, religion is way of living. Through the rituals, way of worshiping, Pooja, Archana, we expresses our different emotions. A person always needs a stand to live a life; he needs support, when he is in happiness or in misery. In every situation religion becomes that support for a person. We cannot imagine the life without this support.

But some people have a vision of beauty, they engaged with art. As art is also way of living, expression of emotions and it also can be support to person’s every situation. If a person follows art, there is no need to follow religion. The elements in art are similar to religious elements. Surrendering, worshiping, expressing our emotions while engaging with art. As T. S. Eliot says,                                                    

“…A continual surrender of himself as he is at the moment to something which is more valuable. The progress of an artist is a continual self-sacrifice, a continual extinction of personality.”

As religious person surrenders and worships God or his devotee, artist also does the same. Even artist also suffers bodily pain as religious man does ‘Upvas’ while engaging with creative activity.

These things are similar in both; we can easily find beauty also in both as religion is also artistic and art is religious. Like in some rituals, we sing song or make Rangoli etc. (For more reading....read this...)

So, religion and art for a man are similar. The question raises then, who made them opposite? We cannot blame religion because it is only abstract idea but we can say that majority of human kind following religion.  So, it may be corrupted. It is this corruption that forces others to follow religion. But artists are very free, aesthetic persons, they believe in freedom not boundaries.  And as they follow art, they can never follow religion. We can find most of artist atheists, not strong believer of religion.

As others have not artistic eye, for an artist they become anti-art and because of some follies, religion becomes bounded instead of open and considering art –artist bad, immoral, impure activity. Because they cannot see that art is part of life. Thus, it becomes anti-art and art becomes anti-religion as it does not allow to be bounded, to be forced. Otherwise, never a mankind can separate them as they are two sides of coin.

'પાડોશીની પણોજણમાં'

  જાહેર ચેતવણી 

Desclaimer

આ લેખ કલ્પનિક છે અને જો ન હોય તો પણ આમાં વર્ણવાયેલા વર્ણનો જો કોઇને લાગુ પડે તો એ બદનસીબે સંયોગ માત્ર હશે. આ લેખ લેખકના પાડોશીએ વાંચવો સંપૂર્ણપણે પ્રતિબંધિત છે. અને જો ભૂલથી પણ વંચાય જાય તો દવાખાનાનો સંપૂર્ણ ખર્ચો વાંચનારે જ દેવાનો રહેશે.

"પાડોશીની પણોજણમાં "

“પહેલો સગો પાડોશી” એ કહેવત જેણે લખી છે એ જરૂર જંગલમાં  રહેતો એકલો અટૂલો આદિમાનવ હશે! જેને પાડોશીનાં  સગપણનો સ્વાનુભવ થયો નહીં હોય. બાકી પાડોશી ક્યારેય સગો નથી હોતો, પહેલો કે છેલ્લો- આ સર્વાનુમતે સાબિત થયેલુ સો ટકા સત્ય વિધાન છે.

સવારનાં પહોરમાં, આજનો દિવસ સારો જશે એવી આશા રાખી આપણે ગુલાબી સવારને માણતા હોઈએ ત્યાં તો જાણે લાગેલી લોટરીની ટીકીટ છીનવી લીધી હોય એવાં ઘુરકિયા કરતાં મોઢાંના દર્શન સાથે દિવસની શરુઆત થાય!!!

અને આપણે આખો દિવસ આપણો ગુનો શો? એ વિચારતાં ગુનાહિત ભાવ સાથે ઘરમાં ગુંગળાયા કરીયે! અને એ આંગણામાંથી કે અગાસીમાં  છાપાને ઢાલ બનાવી અંદરથી ત્રાંસી નજરે આપણી સામે ડોળા કાઢી અવલોકન કર્યા કરે.

આવી દિવસની શરુઆત થાય પછી આખા દિવસની શુ આશા રાખી શકાય? દિવસ દરમિયાન એની બધી ઈન્દ્રિયો પોતાનાં  પાડોશીનાં  ઘરની આસપાસ જ ભટકતાં ભૂતની જેમ ભટકતી હોય છે. કઈ રીતે પડખેના ઘરની રહસ્યમય વાતો જાણવી એમાં એમનું મન વ્યસ્ત હોય છે.

તેઓ અત્યંત બુધ્ધિશાળી, ચપળ, સિફતાઈ અને ચિવટથી કામ લેનારા તથા બાજનજરી હોય છે. પોતાનાં  પાડોશીનાં  ઘરમાં  આજે ક્યા મહેમાન આવવાના છે? ક્યુ શાક બને છે? સુગંધ  ઉપરથી પકવાન સારુ બન્યુ કે બળી ગયુ? એની બાતમી રાખનારા હોય છે!!!

હું એવું દ્ઢ પણે માનુ છુ કે, દેશની કોઈપણ ‘Investigator’ કે જાસુસી સંસ્થાને આવા નારદજીનું  વરદાન પામેલા પાડોશીઓ પાસેથી પાડોશી દેશોની જાસુસી કેમ કરાય એની તાલીમ લેવી જોઈએ.

બધા જ પાડોશીઓ માટે પોતાનું  – પારકું એ શબ્દો વચ્ચે કોઈ અર્થ-ભેદ રેખા હોતી જ નથી!!! બીજાની વસ્તુને પણ એ પોતાની જ સમજી વાપરે છે!!! આવો તફાવત ન હોવાને લીધે તેઓ ચપટીક ખાંડ, બે-ત્રણ બટેટા અને જે, તે સમયમાં મોંઘુ હોય તે માંગતા ક્યારેય અચકાતા નથી.

વળી, બધા પાડોશીઓ પડખે વાળા ઘરનાં  સુખે –  દુઃખી અને એનાં દુઃખે સુખી થવાની ફરજ પાળી પોતાની કર્તવ્ય પરાયણતાનાં દર્શન કરાવે છે!!!

ક્યારેક આવા સદગુણોથી ભરપૂર પાડોશીઓને જોઈને વિચાર આવે કે, ભગવાનને એમ થયુ હશે કે માણસ એકધારાં સુખથી કંટાળી જશે એટલે એની જિંદગીને જરાક નમકીન બનાવવા એણે આવા પાડોશીને તમારાં સુખ-દુઃખનાં સંગી બનાવ્યાં જેથી તમે એનાથી બચવામાં અને એ તમારામાં વ્યસ્ત રહે!!!

આ કહેવતનાં  કર્તાને પાડોશી કેમ સગો લાગ્યો હશે એ વિચારવા જેવી વાત છે. બાકી જો એ સાબિત કરવું  હોય તો, બેસતાં વરસનાં  દિવસે મોઢુ મીઠું કરવા એ હસતાં મોઢે મુખવાસની ડાબલી તમારી આગળ ધરે તો પણ આ કહેવત સાર્થક ગણાય!!!???!!!!!!!!!  

Side Effects of Department of English

(The speech I delivered in Welcome function 2014)

After completing first year in department of English I feel some changes in us, especially me and my friends. Definitely they are positive and progressive but I want to put it different way, my own way. And the title I choose for it is…

Side effects of Department

After coming into this department, we gain more knowledge and started understanding our surrounded world and present time with new eyes. But for the eyes of world, this vision is not acceptable. So, this becomes side effects of this department for the outer world. The side effects, which we have, are really very interesting …

English Fever:

Obviously, as we are studding in English, we have to speak in English. But the side-effect is we start speaking English everywhere, even outside also, which world cannot understand!! And we have an assumption that others understand us, as here I am having this assumption.  As we are not powerful and fluent in English, we cannot speak English truly and fluently. But still we are struggling with our broken English!!! Like adding‘s’ behind every word and mixing Gujarati words in English.

Internet Addict:

When we came here, we don’t know anything about Internet and technology. But now we are suffering from addiction of Internet. The person like me, is always sharing and blogging everything, even a stupid things, on Face Book or Google Plus (as I am sharing this!!) which others never read!?! If we have nothing to share, we share our stupid photos and ‘selfies’. If we have no work to do we see our own profile many times. So, this way we become ‘Narcissist’ now. 

We became habituated with this thing that if there is any problem with network connectivity or with computer, we cannot tolerate, we become furious and behave totally as an addict. In short, now we cannot live without these things.

Side Effect of ‘Theories’:

Throughout the year, we learn many theories. But the problem is after knowing these theories, we started finding these theories in our surrounded world and applying them in our lives. If we are watching T.V. and some famous scene comes, our mind will say, ‘Archetypes of literature’, if an actor is not performing well, out ‘theoretical’ mind will say, ‘because he cannot depersonalize’. So, because of this critical mindset, we become fish out of pond who cannot enjoy watching Movies or these entertainment things. 

I have an experience which can convince these side effects more clearly. In our Welcome function, I shared my experience as a new comer, as I was having English fever, I spoke it in English.  (That time also I had an assumption that, others were understanding me!!!) At the end of the programme, Sir, appreciated me, of course, I was feeling very happy and proud on that moment. But at the next moment, one of my class mates asked me “What you read, do you recite any poem or what?”!!!!!!!!!!!

It is my first tragedy of this Department. Even it is not enough; I was comparing my tragedy with other like Dr. Faustus, that because of my excessive pride, my ego is punished. God didn’t give a moment of happiness.

Now, the up-coming two side effects are very serious and bring Tsunami and anxiety in our life!?!!  These are…

Doubting Disease:

Knowledge raises questions instead of giving answers. So, because of studying here, we started doubting everything. The things which we easily believed and follow, we started raising questions about them. And the figure of God is also not exception.

And because of not following tradition, rules or beliefs, which we followed with closed eyes caused riots at our home and we become rebellious because of this madness of doubting and questioning even silly things.

We feel exactly what G. B. Shaw says about modernist literature ‘question, examine, test!’ Look, here also I am comparing my situation with previous knowledge which I get here. How badly these effects caught me!

Disease of Deconstruction:

Perhaps, it is the most dangerous side   effect. After studying theory of Deconstruction, our mind is always busy in this activity of deconstruction. Ever minute, every situation, every person becomes victim of our deconstruction.  Our respectable elders, family members and teachers are also not free from this. Because of this activity, we become Nihilistic, Atheist now.

So, please pray for us that, we can free ourselves from this as early as possible.

I know, these all side effects, which I described, suggest success of our learning. But what about the world out of the Department, Do they feel that we are normal?!!? Now you think, don’t they feel that, we are mad or suffering from illness!!!!!??????

If we don’t use our knowledge than what is the use of knowledge; and if we use it than we cannot be happy, but anxious. So, what to do after getting knowledge??

  

  

 

અંગ્રેજીનાં (અ)ખતરા !!!

અંગ્રેજીનાં (અ)ખતરા !!! ---2

(My experiences of college) 

અંગ્રેજીનાં (અ)ખતરા !!! ---1

...Continued...

ગુજરાતી માધ્યમમાંથી આવતા મારા જેવા અંગ્રેજીના નવાસવા નિશાળીયાઓને તો અંગ્રેજી વિષય પનોતી જ લાગે. પણ એમાં અમારોય વાંક નથી. અંગ્રેજી ભાષા છે જ એવી અટપટી અને અડવીત્રી. એમાં વળી ચાર તો એ-બી-સી-ડી આવે !ક્યા અક્ષર કઈ એ-બી-સી-ડીના છે ને ક્યાં લખવા એ જ ખબર ન પડે !?! વળી ચારે એ-બી-સી-ડી ના અક્ષરો ભેગા થાય એટલે ગોટાળા શરુ !!! p-q, b-p, b-d, m-w, f-t બધા ભેગા થઈને આપણી સામે જાણે ભૂલ-ભુલામણીનો ચક્રવ્યૂહ રચતા હોય એવું લાગે !?! બધા સાથે ભેગા મળીને જાણે યોગના આસન કરતા હોય એવું જ જોય લ્યો ! ઘડીક શીર્ષાસન કરે, ઘડીક સીધા થાય. ને એમ કરી જાણે 'બોલો હું કોણ' નું ઉખાણું પુછાતા હોય એવું લાગે! અને અમે પણ એના ઉખાણા થી  માથું ખંજવાળતા થાય જઈએ.

એમાયે કોલેજમાં તો અંગ્રેજી ભાષાનું સમૂળગું પરિવર્તન થઈ ગયું હોય. ક્યારેક તો તેનાં અક્ષરો એવા રંગ બદલે કે એનું મૂળ સ્વરૂપ (સાચું ઉચ્ચારણ ) કયું એ જ ખબર ન પડે !!?!

હવે chorus ને ચોરસ વાંચવું કે કોરસ એ જ ન સમજાય. આની જેવા શબ્દો નું પેહલા શીખેલી વિદ્યા પ્રમાણે ઉચ્ચારણ કરવા જઈએ તો તો કંઈક ઊંધુ જ થાય. એટલે અમે એ બધી શીખેલી વિદ્યાઓને બાજુ પર રાખી, એટલું શીખીએ કે અંગ્રેજી વિષયનો ક્યારેય ભરોસો ન કરવો. એના અક્ષરો ને શબ્દો આપણી સાથે ગમે ત્યારે વિશ્વાસઘાત કરી શકે છે!!!

અંગ્રેજી ભાષાના આવા હઠીલા અને મરજી મુજબ વર્તનારા અક્ષરો ને શબ્દો સામે અમે નાત મસ્તકે, વિના શરતે હાર કબુલી લઈએ. વળી ભૂલથી ક્યારેક Dictionary ખોલાય જાય તો તો આવી જ બન્યું!?! બધા શબ્દો આપણી સામે Dictionary ખોલવાનો બદલો લેતા હોય તેમ એક શબ્દને સમજવાના બદલામાં દસ વણઉકેલ્યા શબ્દો આપણી સામે મૂકી દે. ને પછી જાણે અટ્ટહાસ્ય કરતા હોય તેવું જ લાગે.  

પહેલા જ વરસે આવા એક ગૂઢ શબ્દ સાથે મારો સામનો થયો. એ રહસ્યમય શબ્દ હતો - 'Champagne' . એનું સાચું ઉચ્ચારણ તો બહુ મોડેકથી, માંડ માંડ આવડ્યું. પણ પછી મેં મારા આ જ્ઞાનનો ખરેખરો લાભ ઉઠાવ્યો. આ શબ્દ મેં મારા બધા મિત્રોને વંચાવ્યો, ને તેમના જુદા-જુદા સ્વરચિત ઉચ્ચારણો સાંભળી મોજ ઉઠાવી. અને આ રીતે આ શબ્દને ત્યારે મેં ઘણી પ્રસિદ્ધિ અપાવી.

આગળ જતાં તો ભણવાનું એથીયે અઘરું બનતું ગયું ને નવા નવા શબ્દો મારા દુશ્મન બનતા ગયા...ફરી મારો પનારો એક મોટા શબ્દ સાથે પડ્યો. 'Nibelungenlied' એક તો વાંચતા એટલી વાર થાય ને હજી પહેલેથી વાંચીને છેલ્લે પહોંચું ત્યાં આગળના અક્ષરોનું ઉચ્ચારણ ભૂલાય જાય. એથી આખા શબ્દનું ઉચ્ચારણ તો હજી આવડ્યું જ નથી.( એટલે તો લખ્યું પણ નથી!!) આવા તો ઘણા શબ્દો હશે જેણે મને ખુબ પજવી છે. 

અરે! ખાલી શબ્દો જ કેમ, અંગ્રેજીમાં નામ પણ કેવા વિચિત્ર! નામ વાંચતા વાંચતા તો વ્યક્તિ જ ભૂલાય જાય, એવડા મોટા નામ!!! અને એ નામને પહેલી નજરે વાંચતા એની આગળ He લખવું કે She એની ગુંચવણ ઊભી થાય અને એ વિષે લાંબુ ચિંતન કરવું પડે!??!  

...To be continued...

Suggestions and responses are welcomed... 

અંગ્રેજીનાં (અ)ખતરા !!!

અંગ્રેજીનાં (અ)ખતરા !!! ---1

(My experiences of college) 

 

શિક્ષણ વિશ્વમાં કોઈ જ્ઞાન પિપાસુ મહાવિદ્વાન, વિદ્યાજનને એવી કોઈ અપશુકનીયાળ પળે એક વધારે વિષય 'અંગ્રેજી' ભાષાને શિક્ષણમાં ઉમેરવાનો વિચાર આવ્યો, ને તે જ દિવસથી શિક્ષણની પરિભાષા બદલાઈ ગઈ, મંગળની ગ્રહદશા બેઠી જે આજ સુધી ચાલૂ છે.

શિક્ષણને સંઘર્ષ માની ઘણી જ મુશ્કેલીથી ભણતરનાં ગુચવાડાને ઉકેલતા નાના બાળકો તરફ તો કદાચ લોકોને કરુણા ઉપજે પણ આવી કરુણ સ્થિતિ કોલેજના વિધાર્થીઓ સાથે થાય ત્યારે એ વાત કોઈ માનશે ખરું?! તમને આશ્ચર્ય થશે પરંતુ ખરેખર અનુભવથી કહું છું આ પણ શક્ય છે!!

મેં કોલેજ માં પ્રવેશ મેળવ્યો ત્યારે 'આકાશવાણી' તો નહિ પરંતુ કદાચ દૈવી ઈચ્છાથી જરૂર, 'અંગ્રેજી' ને મુખ્ય વિષય તરીકે પસંદ કર્યો. શાળાના બિચારી બિલાડી જેવા અંગ્રેજી વિષયે કોલેજમાં વાઘનું રૌદ્ર સ્વરૂપ ધારણ કરી લીધું હોય અને ત્રાટકવાની તૈયારી કરતો હોય.

કોલેજનો પ્રથમ દિવસ, પ્રથમ વર્ગ અંગ્રેજીનો. (થઈ રહ્યું !!!)  જયારે અંગ્રજીનો પહેલો વર્ગ ભર્યો ત્યારે તો ભારે કરી!! પહેલી વાર પ્રાધ્યાપકોને કડકડાટ અંગ્રેજી બોલતા સાંભળ્યા ત્યારે 'આવું અંગ્રેજી હોય !??'  એવું લાગ્યું. એમાયે વળી પ્રાધ્યાપકે તો અંગ્રેજીમાં સવાલો પૂછવાનું શરુ કર્યાં ત્યારે તો બધાને લાગ્યું જ હશે કે, 'આપણું તો આવી જ બન્યું.'  એટલામાં મારો વારો પણ આવી ગયો. પ્રાધ્યાપકે મને પ્રશ્ન પૂછવાનું શરુ કર્યું, 'what is your name ?' આટલો સાદો પ્રશ્ન પણ અંગ્રેજ જેવી ઝડપથી પૂછ્યો કે મને પહેલા શબ્દ સિવાય કંઈ જ ન સમજાયું !! ત્રણ વખત શું-શું કરીને મેં સામો પ્રશ્ન પૂછ્યો ત્યારે મને આ ચાર શબ્દનો પ્રશ્ન સમજાયો. મને થયું, હાશ, હવે મારો વારો પૂરો, પણ તેમણે તો બીજો પ્રશ્ન પૂછ્યો 'How many marks you have got in 12th examination ?  આવડો મોટો પ્રશ્ન મને કેમ સમજાયો હશે એ તમને જ નહીં સમજાતું હોય!!!!, પણ માંડ માંડ કરીને મેં એ પ્રશ્ન મારા મનમાં ગોઠવ્યો ને પછી તાળો મેળવીને જેમતેમ ગોટા વાળી જવાબ આપ્યો (એ પ્રાધ્યાપકને સમજાયો હશે ??!!) આવું ફક્ત મારી સાથે જ નહીં ઘણાંની સાથે બન્યું હશે. (એ પણ પહેલા જ દિવસે.)

બીજા દિવસે બીતાં બીતાં બધાએ અંગ્રેજીના વર્ગમાં પગ મુક્યો. બધાના મનમાં તો એમ જ કે, 'આજે તો સારું, સાહેબ કઇ પૂછશે તો નહીં.' એમ થોડાક મનમાં મલકાતા મલકાતા બધા વર્ગમાં ભણવા (??) માટે બેઠા. પણ બીજા દિવસની ઘટના તો એનાથી પણ ચડિયાતી નીકળી. પ્રાધ્યાપકે તો વિષયના અનુસંધાનમાં લખાવવાનું શરુ કર્યું. ત્યારે બધાને લાગ્યું જ હશે કે 'આ તો ઊલમાંથી ચૂલમાં !!!!' પ્રાધ્યાપક બોલતા ગયા અને અમે લખતા ગયા... એ પેલ્લી વારનું અમારું 'અંગ્રેજી' લખાણ ?! પેહલા તો ઘણાએ બરાબર, સારા અક્ષરે 'અંગ્રેજી'માં લખ્યું, પરંતુ ઘણાને એ દુર્લભ હતું એટલે તેઓએ બીજી 'સ્વ' અંગ્રેજી ભાષા વિકસાવી લીધી. તેઓએ અંગ્રેજી શબ્દોના સ્પેલિંગ લખવાને બદલે અંગ્રેજી ઉચ્ચારો ગુજરાતીમાં લખવાના  શરુ કરી દીધા. જેમકે, 'શેક્સપિયર ઈઝ ધ ગ્રેટ ડ્રામેટીસ્ટ. હી લુક્ડ લાઇક....' 

લખવાનું પૂરું થયું, બધાને હાશ થઈ, પણ આ શું?!  હવે??!! પ્રધાપકે તો બધાનું લખાણ જોવાનું શરુ કર્યું !!! મારા સદનસીબે મેં 'સ્વ' અંગ્રેજી ભાષા નહોતી લખી પણ બીજાના મોઢા ત્યારે જોવા જેવા હતા. તેમના વધી ગયેલા ધબકારાઓ આખા વર્ગમાં ગુંજતા હતા. 

પ્રાધ્યાપકે જ્યારે જોયું ત્યારે બે વખત તો ચશ્માંને બરાબર કાઢીને પેહરી જોયા. હું પુરા વિશ્વાસથી કહું છું કે એમણે યાદ કરતા કરતા એવું જ વિચાર્યું હશે કે, 'મેં આવું ક્યારે લખાવ્યું?!! આવું 'અંગ્રેજી' હોય ???!!!' અને એ વિધાર્થીઓની અવર્ણનીય સ્થિતિ વિષે તો તમે પહેલે થી  કલ્પના કરી જ લીધી હશે. અને હું ત્યારે મને સૂજેલી સદબુદ્ધિ માટે ભગવાનનો આભાર માનતી હતી. 


આ રીતે કોલેજમાં પેહલા વરસની શરૂઆત જ આવી જોરદાર રીતે થઈ હોય તો પછી આગળ અંગ્રેજી વિષયે કેવી કેવી ઉથલ-પાથલ કરી હશે એ કથા કેટલી રસપ્રદ  (કે હાસ્યાસ્પદ) હશે!?!!...
                            
                            This article will be continued after readers response.
                           
                          અંગ્રેજીનાં (અ)ખતરા !!! ---2